Jæja það er sko vel kominn tími á eitt skynsemisblogg...

lífið er búið að vera svona upp og niður hjá mér síðustu dagana, er búin að flakka á milli þess að vera 16 ára ftur í hólminum og þurfa að taka mikilægar ákvarðanir....verð að segja að það var nú svolítið gott að vera bara 16 ára og áhyggjulaus....
Sumarið er nánast komið og ég er næstum því byrjuð í sumarvinnunni minni sem er samt í stykkishólmi, hún er fín, reyndar endar maður með annsi mikla sjóriðu eftir hverja vakt en það venst nú vonandi, um næstu helgi þarf ég svo að mæta aftur og stuttu eftir það verð ég alfarin þá vonast ég til að skynsemisklúbburinn og viðhengi komi og kíki á mig í sveitina....
Annars er skólinn að verða búinn....veit ekki hvort ég geti sagt að mig langi til að verða kennari eftir þennan vetur, það verður allavegna ágætt þegar þetta er búið.....

jæja meira er það ekki í bili...
ég lofa að vera sterkari í þessu bloggi á næstu dögum

Bergþóra er farin að eyða stórum hluta tíma síns úti á landi. Fráhvarfseinkenni?? Þetta færir mann aftur í tímann, mér líður eins og ég sé 16 enn á ný.

Ég hef ekki mikið að segja, ég er að sinna sólinni, ístei, skóla, heimspeki, pósitívusma, verkefnum og öðru þessa dagana. Það sér fyrir endann á þessu og spurning hvað tekur næst við. Ég læt ykkur vita, eða þið mig, held að ég fái ykkar álit og hjálp, það met ég mikils.
Mig langaði bara að deila einu með ykkur, það er þessi yndislega mynd, sem ég var kynnt fyrir um daginn. Verkið heitir mis manos son mi corazón, sem þýðir hendurnar eru hjartað mitt eða eitthvað í þá líkingu. Fólk sem segir að list sé bara einhver sýra á að horfa á þetta og heillast. sjúklega einfalt og fyrst og fremst fallegt.


Njótið.

Lífið er gott, dagurinn fallegur, sumarið komið og bjartsýnin í hámarki!

Ég er komin með stefnu, búin að fá launahækkun, búin að setja upp myndasíðu (afsakið prómóið) og hef nokkuð góða hugmynd um hvað ég ætla að gera næsta haust.

Gærdagurinn byrjaði örlítið brösulega. Ég ákvað að vera löt og mæta í vinnuna rétt fyrir kl.10 (átti að mæta hálf) þar sem ég er að megninu til minn eigin yfirmaður. Þegar þangað kom sá ég þrjár skvísur bíðandi eftir mér frammi á gangi, þá átti ég að opna veromoda/exit búlluna og þær búnar að bíða eftir mér í hálftíma, skemmtilegt það. Því næst mætti ekki stúlkan sem átti að leysa mig af í mat og vera með mér á vakt. Ég hringdi í hana og síminn utan þjónustusvæðis. Þar sem ég þekki hana ágætlega þá hringdi ég í pabba hennar, hann var einnig utan þjónustusvæðis. Svo fékk ég símanr. hjá manninum hennar en þá fór ekki betur en svo að hún var úti á landi og vissi sjálfsagt ekkert af þessari vakt. Enda sérstaklega áreiðanleg og samviskusöm allajafna. Eftir að hafa verið leyst af í afar skamman og stuttaralegan matartíma fór ég á klósettið, sem er nú ekki í frásögur færandi nema því að ég bókstaflega reif sokkabuxurnar mínar í tætlur. Var í stuttu pilsi og stígvélum og tókst að gera lykkjufall frá læri niður á kálfa. Eins leiðinlega og þetta hljómar þá var þetta frekar fyndinn dagur. Sérstaklega þegar María vinkona mætti eins og engill til mín um kaffileytið með heslihnetulatté og síðbúna afmælisgjöf.

Í gjöf fékk ég (frá henni og Hönnu Sirrý): Massívan gospeldisk með nýja uppáhalds listamanninum mínum Kirk Franklin, spennandi og lítt þekktan Bob Marley disk og Live DVD tónleikadisk með átrúnaðargoðinu Bob Marley. Hans er ég að njóta í þessum töluðu orðum ;)

Gleðilegt sumar ;)

Já já já. Bara ef þið voruð búnar að gleyma hvernig andlit skynseminnar lítur út. Kemur í kubbslegu formi, notar stundum gleraugu og er með frekjuskarð. Langt síðan ég hef komið með almennilega skynsemis-bull-færslu hérna inn. Svo það er komin tími á eitthvað aðeins meira en eitthvað stikkorða blogg.
Þá er víst ekkert að frétta af fjölgun meðlima í skynseminni, höldum þessu bara við okkur sem erum í rauninni skynsamar. Nei hvað veit ég svo sem. Það er mest lítið, veit ekki hvort ég á að vera, koma eða fara. Eða hvert.

Skynsemi kemur í mörgum myndum, er í raun hægt að segja að einhver sé í raun og veru skynsamur? Enginn er eingöngu skynsamur. Til að geta verið skynsamur þarf maður að þekkja óskynsemi. Það að hafa gert mistök en jafnframt vera tilbúin til þess að breyta háttum sínum til þess betra, fara aftur á byrjunarreit ef það er það besta fyrir mann.
Er skynsemi það sama og fyrirgefning, ekki fyrirgefning gagnvart öðrum, heldur fyrirgefning gagnvart eigin sjálfi? Sjá maður hefur valið rangt en ætlar ekki að gera það aftur. Það er auðveldara að fyrirgefa öðrum en sjálfum sér eins og maður á auðveldara með að segja hvað er skynsamlegast fyrir aðra en á sjálfur erfitt með að sjá skóginn fyrir trjánum.
Það er ekki hægt að vera skynsamur án þess að vera á sama tíma óskynsamur, kunna sér ekki hóf, vita ekki hvar maður á að byrja eða stoppa.
Því segi ég að batnandi manni sé bezt að lifa það að geta fyrirgefið sjálfum sér er engu síðri en sá eiginleiki að geta fyrirgefið öðrum. Það að geta horft fram á veginn án þess að freistast til að líta tilbaka er ekki eitthvað sem öllum er gefið.

Heimurinn er ostran mín um ókominn tíma og þið eruð enn þær manneskjur ég met einna mest.

Í undanskrifuðum færslum hef ég fundið fyrir vantrausti á skynseminni minni, var meira að segja farin að halda að mér hefði verið hent út en svo var víst ekki, guði sé lof, ég hef semsagt enn tíma til að sanna að ég er enn sú skynsama stúlka og ég er búin að vera síðustu 4-5 árin.

Skynsemin var hinsvegar ekki alveg að gera sig í viðtalinu úti þar sem mér tókst að klúðra því út af klaufaskap, hefði eiginlega átt að taka u-beygju nokkrum dögum fyrir viðtalið og gera þær breytngar á verkefninu mínu sem ég hélt að myndu fella mig sem þær jú gerðu en í staðin breytti ég þessu aðeins á teikningunum mínum sem þessum listamönnum fannst greinilega ekki nógu gott. Þannig að ætli það verði ekki bara landbúnðaðarháskólinn á næsta ári, er ekkert alltof bjartsýn á lhí, svo mæti ég bara sterk til leiks í Eindhoven að ári...

meira er það ekki í bili...þarf að fara að plana þá skynsamlegu hugmynd sem ég fékk varðandi sumarið...

Þeirri spurningu hefur verið velt upp hvort bæta eigi enn í skynsemisklúbbinn. Það skal ég viðurkenna að ég setti mig á háan hest örskotsstund og fannst umsækjandinn síður en svo tilbúin/n til þess. Enda spurði viðkomandi stúlka hvort hún mætti vera með á samskiptablogginu, en ekki skynsemisblogginu. En mér til mikillar undrunar dró Hildur mig niður af stallinum og sagðist vera tilbúin til þess að hleypa henni inn í félagsskapinn. Við sjáum hvað setur...
Ég hef ekki enn gert upp við mig hvort Góa fær atkvæðisrétt.

Það er ekki mikið að segja. Mér berst það til eyrna að Bergþóra Góa hafi jafnvel haft brögð í tafli til að komast inn í þennan góða skynsemisklúbb. Smyglað sér inn á lúmskum forsendum, blessuð góan. Án kærasta í nokkra daga, maður vill vera góð og leyfir henni að vera með, nokkrum dögum síðar er hún svo komin aftur á vagninn. Undarlegt.
Nóg um það skynsemin hefur verið ráðandi hjá undirritaðri að vanda. Menn eru að reyna að halda spöðunum í höndunum, ég ætla ekki einu sinni að halda vel á þeim þennan stutta tíma sem eftir er af önninni. Formsatriði.
Þetta er ströggl og stelpan þarf virkilega að beita sig hörðu, því að mann langar mest bara að gefa skít í þetta, þar sem ég verð hvortsemer ekkert í þessum skóla næsta haust. En einingar eru víst gildandi alllsstaðar hér í baunalandinu og eins gott að pína sig bara í þetta. Annað væri náttúrulega ekkert skynsamt.
Þetta blogg var eiginlega bara tileinkað henni Bergþóru, ég vildi bara óska henni góðs gengis í inntökuprófinu og Hollandsförinni sem er víst á næstu dögum. Gangi þér vel gæskan. Heimurinn er ostran þín. Já já ostran okkar allra.

Í dag er heilladagurinn hennar Betu, hún er 24 ára í dag og því fyrst í genginu til að vera næstum 25. Það sést ekki á henni. Ég er auðvitað búin að setja hana sem afmælisbarn inn á mína góðu síðu en aldrei hægt að gera of mikið fyrir góðan vin og því fær hún líka smá props hérna. Eigðu góðan dag elsku Beta mín, ég vildi að ég gæti fagnað honum með þér og gefið þér afmælisknús. Love you!!

p.s. nokkrar berlínar myndir , ef þið viljið kíkja.

hversdagurinn er tekinn við af ofáti og of miklum svefni...get ekki sagt að það hafi verið auðvelt að vakna aftur klukkan 7 til þess að fara út í kaldann bílinn og keyra eitthvert upp í sveit, þá kýs ég nú frekar ofátið og svefnin, en ég lít á björtu hliðarnar og hugsa til þess að það er alveg að koma sumar er farin að telja niður dagana aðeins 28 dagar í sumardaginn fyrsta og eftir það verður það bara eintómir ísbíltúrar hangs niðri á Austurvelli ef til vill einhverjar útlandaferðir, Hildur á klakanum, útileigur, sundferðir og ég veit ekki hvað og hvað...

jæja er farin að bíða eftir sumrinu...kannski að ég fái einhvern smjörþef af sumrinu í Hollandinu